Een wind kwam van ver, een hand had hij, geen ogen, geen oren het raakte mijn hart ik begreep: vriendschap is een onzichtbaar spoor. Een fluisterend woord van een glimlachend mens Bereikte het diepste in mij: “Een vriend is een spiegel Die je laat kennismaken met jezelf.” Ik hoorde: Wees geduldig als de aarde, Zo helder als water. en zoals Yunus zei: “Wie niet met liefde is gevormd, wordt slechts een steen.” In het hart een geheim, op de tong een gebed, Een leven gevormd door liefde, zacht en oprecht. Zoals Rumi zegt: “Kom, wie je ook bent,” In ware vriendschap is geen wrok, geen strijd bekend. Zoals Yunus heb ik alle zielen lief, In mijn hart groeide de proef van de liefde als een lied. “Ik heb het geschapene lief omwille van de Schepper,” Die zin is in mijn hart een vriendschapswet, voor altijd verder. Kom, laten we dan spreken, jij en ik, Ik vraag je naam niet, noch waar je vandaan komt. Soms is één blik al genoeg voor een mens, of een glimlach, de taal van v...
Reacties
Een reactie posten